Serwis chiller Clint CHA/CLK 71: pełny przegląd i protokół

Spis treści:

Serwis chillera Clint CHA/CLK 71 w ciągłej opiece nad procesem

Serwis chiller Clint CHA/CLK 71 to zaplanowany przegląd agregatu wody lodowej, który obejmuje kontrolę szczelności układu chłodniczego, pomiar ciśnień i temperatur pracy oraz ocenę sprężarki, skraplacza i parownika. Druga część przeglądu dotyczy strony wodnej, glikolu, automatyki i zabezpieczeń elektrycznych, a całość zamyka protokół serwisowy z parametrami odniesienia.

W zakładzie produkcyjnym ten agregat rzadko pracuje sam. Zwykle stanowi element układu, w którym woda lodowa lub roztwór glikolu odbiera ciepło z konkretnego procesu technologicznego. Dlatego przegląd chillera Clint CHA/CLK 71 traktujemy jako element opieki technicznej nad całą instalacją, a nie jako pojedynczą czynność przy jednym urządzeniu. Kiedy temperatura medium zaczyna odbiegać od nastawy, przyczyna prawie zawsze rozkłada się między układ chłodniczy, hydraulikę i sterowanie.

Serwis chiller Clint CHA/CLK 71: co obejmuje pełny przegląd

Pełny przegląd prowadzimy według stałej listy czynności, ponieważ tylko powtarzalny zakres pozwala porównywać wyniki kolejnych wizyt. Poniższa lista odpowiada na pytanie, co realnie dzieje się przy urządzeniu w trakcie serwisu agregatów wody lodowej.

Kontrola szczelności układu chłodniczego, z oceną połączeń lutowanych, króćców serwisowych i przyłączy presostatów.
Pomiar ciśnień i temperatur pracy po stronie ssania i tłoczenia, z wyliczeniem przegrzania oraz dochłodzenia.
Kontrola poziomu czynnika chłodniczego, stanu wziernika i filtra odwadniacza.
Czyszczenie skraplacza wraz z usunięciem zanieczyszczeń spod wentylatorów.
Kontrola parownika płytowego pod kątem zabrudzenia i spadku wymiany ciepła.
Sprawdzenie sprężarki: pobór prądu na fazach, symetria, drgania, liczba uruchomień na godzinę.
Kontrola wentylatorów skraplacza, ich łożysk, osłon i regulacji obrotów.
Weryfikacja pompy obiegowej, ciśnienia tłoczenia i pracy na charakterystyce.
Kontrola filtrów wodnych, filtroodmulnika oraz rzeczywistego przepływu przez parownik.
Sprawdzenie zabezpieczeń elektrycznych, dokręcenie zacisków, kontrola styczników i kolejności faz.
Kontrola automatyki i sterownika, w tym nastaw, czujników temperatury i sygnałów wejściowych.
Odczyt historii alarmów, analiza zdarzeń i skasowanie ich dopiero po wyjaśnieniu przyczyny.
Test działania urządzenia pod obciążeniem oraz regulacja parametrów pracy.
Sporządzenie protokołu serwisowego z wynikami pomiarów i zaleceniami.

Kontrola szczelności układu chłodniczego i poziom czynnika

Kontrola szczelności układu chłodniczego to nie tylko obowiązek formalny, ale też najtańsza forma ochrony procesu. Ubytek czynnika rozwija się powoli, a jego skutki widać w produkcji, zanim pojawi się jakikolwiek alarm. Ponieważ agregaty z tej rodziny pracują zwykle na R410A, próg 5 ton ekwiwalentu CO2 odpowiada napełnieniu rzędu 2,4 kg, czyli większość instalacji podlega okresowej kontroli. Nowsze wersje urządzeń przechodzą na czynniki o niższym GWP, co te progi przesuwa. Zakres obowiązków wynika z rozporządzenia F-gaz 2024/573 w sprawie kontroli szczelności.

Objawy niedoboru czynnika widoczne z poziomu produkcji

Po pierwsze, temperatura wody lodowej przestaje schodzić do nastawy w godzinach największego obciążenia, chociaż sprężarka pracuje bez przerwy. Po drugie, rośnie przegrzanie na ssaniu, natomiast różnica temperatur między zasilaniem a powrotem maleje przy niezmienionym przepływie. Wreszcie pojawiają się zatrzymania od presostatu niskiego ciśnienia, początkowo pojedyncze, potem coraz częstsze. Uzupełnienie czynnika bez lokalizacji nieszczelności daje spokój na kilka tygodni, a potem koszt wraca.

Strona wodna: pompa obiegowa, filtry i dobór glikolu do agregatu wody lodowej

Znaczna część zgłoszeń o niewystarczającym chłodzeniu ma źródło nie w układzie chłodniczym, tylko w hydraulice. Zapchany filtroodmulnik, częściowo przymknięty zawór odcinający lub rozregulowane równoważenie obiegów potrafią obniżyć przepływ przez parownik na tyle, że sterownik pokazuje brak wydajności. Dlatego pomiar rzeczywistego przepływu i spadku ciśnienia na wymienniku traktujemy jako część przeglądu, a nie jako osobną usługę.

Roztwór glikolu wymaga oddzielnej kontroli. Stężenie sprawdzamy refraktometrem, ponieważ każda dolewka wody obniża je stopniowo i niezauważalnie. Zbyt niskie stężenie grozi zamarzaniem w parowniku, natomiast zbyt wysokie podnosi lepkość, zwiększa opory przepływu i obciąża pompę. W zakładach spożywczych stosujemy glikol propylenowy z pakietem inhibitorów przeznaczonym do takich zastosowań, przy czym pH oraz zapas inhibitorów zużywają się w trakcie eksploatacji. Więcej o zasadach doboru opisujemy przy doborze glikolu do instalacji wody lodowej.

Jeżeli temperatura procesu rośnie mimo pełnej pracy agregatu, zanim zapadnie decyzja o wymianie urządzenia, sensowniejszy jest audyt hydrauliki z pomiarem przepływu i badaniem roztworu glikolu. Taki pomiar zwykle wskazuje przyczynę w ciągu jednego dnia.

Czyszczenie skraplacza chillera, parownik i sprężarka

Czyszczenie skraplacza chillera daje najbardziej wymierny efekt energetyczny ze wszystkich czynności przeglądowych. Zabrudzone lamele podnoszą temperaturę skraplania, a w branży zwyczajowo przyjmuje się, że każdy dodatkowy kelwin kosztuje od 2 do 3 procent efektywności energetycznej. W efekcie urządzenie pobiera więcej mocy, pracuje bliżej progu presostatu wysokiego ciśnienia i szybciej zużywa sprężarkę. Mycie prowadzimy od strony wewnętrznej wymiennika i przy umiarkowanym ciśnieniu, aby nie zagiąć lameli.

Parownik płytowy zabrudzony od strony wodnej objawia się inaczej. Różnica temperatur na wymienniku rośnie, temperatura parowania spada, a przy głębokim zabrudzeniu kończy się to alarmem przeciwzamrożeniowym. Sprężarkę oceniamy przez pomiar prądu na trzech fazach, kontrolę symetrii oraz analizę liczby uruchomień. Ponieważ częste takty zużywają ją szybciej niż praca ciągła, sprawdzamy również pojemność bufora, przyjmując zwyczajowy dla układów procesowych przedział od około trzech do pięciu litrów na kilowat mocy chłodniczej.

Automatyka, alarmy i regulacja parametrów pracy chillera Clint

Sterownik agregatu przechowuje historię zdarzeń, czyli najtańsze źródło informacji diagnostycznej w całym układzie. Dlatego przed skasowaniem alarmów odczytujemy ich znaczniki czasu i zestawiamy je z harmonogramem produkcji. Alarm wysokiego ciśnienia z upalnych popołudni wskazuje na skraplacz, natomiast ten sam alarm tuż po porannym starcie sugeruje raczej stronę wodną albo zablokowany wentylator.

Regulacja parametrów pracy obejmuje nastawę temperatury, histerezę, opóźnienia startu oraz progi zabezpieczeń. Podnoszenie wydajności przez zaniżanie nastawy działa pozornie, ponieważ obniża temperaturę parowania i pogarsza efektywność całego obiegu. Sprawdzamy też czujniki temperatury, ich mocowanie i kontakt z medium, a dodatkowo tor zabezpieczenia przepływu. Mostkowanie czujnika przepływu, spotykane przy naprawach doraźnych, kończy się zamrożeniem parownika.

Protokół serwisowy chillera jako dokument procesowy

Protokół serwisowy chillera pełni w zakładzie tę samą funkcję co karta parametrów maszyny produkcyjnej. Jeżeli zawiera wyłącznie zdanie o wykonaniu przeglądu, nie ma wartości technicznej. Dokument ma sens wtedy, gdy pozwala porównać dzisiejszy stan urządzenia ze stanem sprzed roku i wychwycić powolny dryf parametrów.

Ciśnienia i temperatury pracy w warunkach rzeczywistego obciążenia, z przegrzaniem i dochłodzeniem.
Wynik kontroli szczelności, zastosowana metoda oraz stan napełnienia układu.
Pobór prądu sprężarki, wentylatorów i pompy obiegowej.
Parametry strony wodnej: przepływ, temperatury zasilania i powrotu, stężenie oraz pH roztworu glikolu.
Odczytana historia alarmów wraz z interpretacją zdarzeń.
Zalecenia rozdzielone na czynności pilne i planowe, z opisem wpływu na proces.

Najczęstsze błędy eksploatacyjne przy agregatach Clint CHA/K

Poniższe zestawienie powstało z obserwacji układów, które trafiają do nas po kilku latach eksploatacji bez planowej opieki technicznej. Kolejność odpowiada częstotliwości, z jaką spotykamy te sytuacje w instalacjach chłodniczych w przemyśle spożywczym.

Kasowanie alarmów bez odczytania historii zdarzeń, przez co układ powtarza to samo zatrzymanie do skutku.
Dolewanie czynnika chłodniczego bez lokalizacji i naprawy nieszczelności.
Uzupełnianie instalacji czystą wodą zamiast roztworem glikolu o właściwym stężeniu.
Mycie lamel skraplacza myjką wysokociśnieniową od zewnątrz, co zagina lamele i pogarsza przepływ powietrza.
Pomijanie czyszczenia filtroodmulnika przy jednoczesnym podnoszeniu nastawy pompy.
Mostkowanie czujnika przepływu lub presostatu, żeby utrzymać produkcję za wszelką cenę.
Zaniżanie nastawy temperatury wody lodowej na zapas, kosztem efektywności i ryzyka zamrożenia parownika.
Zabudowa agregatu w miejscu, gdzie ciepłe powietrze ze skraplacza wraca do wlotu.

Najczęstsze pytania o serwis chillera Clint CHA/CLK 71

Jak często wykonywać przegląd chillera Clint CHA/CLK 71?

W układach pracujących sezonowo wystarcza jeden przegląd przed szczytem obciążenia oraz kontrola po jego zakończeniu. W zakładach z produkcją ciągłą sprawdza się rytm dwóch przeglądów w roku, ponieważ strona wodna i skraplacz zużywają się szybciej. Częstotliwość kontroli szczelności wynika osobno z ilości czynnika przeliczonej na ekwiwalent CO2, zatem nie należy jej mylić z harmonogramem przeglądów technicznych.

Czy można skasować alarm sterownika bez diagnostyki?

Skasowanie alarmu przywraca pracę, jednak nie usuwa przyczyny. Sterownik zapisuje zdarzenie razem z czasem i parametrami, dlatego przed resetem trzeba odczytać historię i ustalić, przy jakim obciążeniu doszło do zatrzymania. Powtarzalny alarm wysokiego ciśnienia lub braku przepływu zwykle sygnalizuje stan, który w kolejnych tygodniach doprowadzi do uszkodzenia sprężarki albo zamrożenia parownika.

Jaki glikol stosować w agregacie wody lodowej w zakładzie spożywczym?

W procesach związanych z żywnością stosuje się glikol propylenowy z inhibitorami przeznaczonymi do takich zastosowań. Stężenie dobiera się do najniższej temperatury medium, z zapasem względem punktu zamarzania, a nie do temperatury otoczenia. Roztwór wymaga okresowej kontroli stężenia i pH, ponieważ inhibitory się zużywają, a każda dolewka wody zmienia właściwości całego obiegu.

Co powinien zawierać protokół serwisowy chillera?

Protokół powinien zawierać zmierzone ciśnienia i temperatury, przegrzanie oraz dochłodzenie, pobór prądu odbiorników, parametry strony wodnej wraz ze stężeniem glikolu, wynik kontroli szczelności i odczytaną historię alarmów. Wartość dokumentu polega na porównywalności, dlatego pomiary wykonujemy w warunkach rzeczywistego obciążenia i zapisujemy w tej samej formie przy każdej wizycie.

Podsumowanie i następny krok

Przegląd tego agregatu ma sens wtedy, gdy obejmuje trzy obszary równocześnie: układ chłodniczy, hydraulikę z roztworem glikolu oraz sterowanie. Pojedyncze czynności, takie jak samo czyszczenie skraplacza albo samo uzupełnienie czynnika, maskują problem zamiast go rozwiązywać. Prowadzimy kompleksową obsługę instalacji wody lodowej, od doboru mediów technologicznych po opiekę techniczną nad pracującym układem. Prosimy o kontakt pod numerem +48 536 577 385 lub adresem info@coolingflow.com, aby umówić konsultację techniczną pod konkretny proces.